เรื่องมันเกิดขึ้นมา10ปีก่อนเห็นจะได้
คือผมไปเรียนที่ที่หนึ่งแล้วได้เจอกับเขา และได้หลงรักเขา จากนั้น ก็มีเหตุที่ทำให้ผมต้องย้ายเข้ากรุงเทพ เพราะตัวผมเอง เลยไม่ได้เจอกับเขาอีก เวลาผ่านไป10กว่าปี ก็ยังลืมเขาไม่ได้ และเมื่อหลายเดือนก่อน หรือเกือบปี ก็ได้ลอง search ชื่อเขาแล้วก็เจอ ได้ลองเข้าไปคุยแต่เขาไม่อยากคุยด้วย ซึ่งเขาจำผมไม่ได้เลยแม้ซักนิด แม้ว่าแต่ก่อนเคยเกิดเรื่องนิดหน่อย... และตอนนี้ผมก็ได้รู้ว่าเขามีแฟนแล้ว แต่ผมก็คิดว่า ถ้าเขายังไม่แต่งงาน ผมก็ว่าจะรอเขา อาจจะเป็นการรอคอยที่ทรมาน แต่ผมคิดว่าถ้ายังไม่แต่งงานก็ยังมีหวัง แม้แทบจะเป็น0
ผมได้เป็นเพื่อนกับเขาก็คงดี แต่เขาไม่มีให้แม้ความเป็นเพื่อนกับผม ผมมันแย่ใช่ไหมครับ ผมรู้ว่าการมา postอย่างนี้มันไม่ดีแน่ แต่ถ้าเขาจะเอาเรื่องก็ดี ผมอยากกลับไทย มาเรียนที่เนียทรมาน ทำใจเรื่องเขาก็ยังไม่ได้ ถ้าเข้ามาpostก่อกวนก็ขอโทษแล้วกันครับ
คนคนนั้นชื่อ ปิยะธิดา ... ชื่อเล่นชื่อน้อย... อยากคุยกับเขาแม้ว่าตอนนี้จะสามารถเป็นได้เพียงเพื่อนก็ยอมครับ เพราะรักเขามากจริงๆ

I would remcommend u to tell her straight otherwise u will keep living your life wondering. If she wants to give it a try, that's good..and if she doesn't, that's good for you too so you can MOVE ON. U need to respect her decision though.

Good luck!

เหอะๆๆ
เรื่องนี้ยังไม่จบ...อีกเหรอ
เพื่อนๆผมก็ได้อธิบายกับคุณไปแล้วนะ

(nothing personal)